50 Buçuk: Bülent Ortaçgil'in Zaman Tüneli

Anlara eşlik edecek şarkıları bazen aramanız gerekmez, onlar sizi bulur. Duymaya en ihtiyaç duyduğuz sözü bir şarkı fısıldar kulaklarınıza. Aklınızdakilerin yerine oturması için tek gereken o söz olurmuş meğer, şaşırırsınız. Bülent Ortaçgil şarkılarının benim için bu kadar özel olmasının sebebi de içlerinde geçen sözlerin içinize işleme, bahsettiğim bu hayatınızın bir parçası olabilme yeteneği. Aynı bir kitapta okuyup hiç unutamadığımız cümleler gibi, Ortaçgil’in bazı şarkı sözlerini cebimde taşıdığımı fark ettim. Gittiğim her yere benimle geliyorlar, zamanları geldiğinde yerlerinden çıkıp hayatımın fon müziği oluyorlar.

7.30 vapuru gibi mesela, İstanbul’da her vapura bindiğimde, “sabah 7.30 vapuruna sen koşa koşa yetişirken ben yürüdüğümden geç kalmışımdır” sözü mutlaka aklıma gelir, hoşuma gider, gülümserim. Ya da denize karşı bir manzaraya “Düşlerimde bile kaçtım denize doğru, Aslında kaçmak değil sevgiye koşmak” sözlerini hatırlamak içimi kıpır kıpır yapar, deniz kıpırtısız olsa bile. 

Bazı sözler şarkılarda geçtiği için mi yoksa yüklediğimiz anlamlardan mıdır bilinmez, Ortaçgil şarkılarında dolmuş kuyruğunda beklemek bile romantiktir mesela. Günlük hayatın koşuşturmacasında gözden kaçırdığımız çoğu detay, onun şarkılarında başroldedir ve hayatın bu olduğu gibiliğini Ortaçgil’den dinlemenin insan bünyesinde duygulanma, düşüncelere dalma ve aydınlanma gibi etkiler göstermesi çok muhtemeldir.  

Ortaçgil’in 50 yılı aşkın müzik kariyerinde binlerce kez söylediği bu sözler de onunla yaşıyor olduğundan belki de, neredeyse her şarkısından aldığı birkaç kelimeyle oluşturduğu albümün açılış şarkısı 50,  bizi geçen onca yılda bir zaman yolculuğuna çıkarıyor:

“Sensiz olmazmış ne de olsa normal
Rastlantılar acıtır fark etmeden
Kimseye anlatılmayan Eylül akşamları
Bütün sokaklar denize doğru

Şarkılarım senindir olmaz deme sakın
Sakın şaşırma yapma lütfen
Aşk nereye kadar bu sıcaklarda
Son durak sendin yolculuklarda“

Ortaçgil dinlemek benim için yaşanılan şehirle bağ kurmak, kendin olabilmek, söylecek bir sözünün olması, normaller arasındaki anormal olmanın bilincine varmak, kendine dürüst olabilmek, bazen de olaylara her iki taraftan bakabilmek ve ikilikleri bir yapabilmek demek. 50 Buçuk albümü tüm bu saydıklarımı tekrar tekrar kanıtlamaktan geri durmuyor. 

Taze bir dinleyici olarak Ortaçgil diskografisinde benim için keşfedilecek, anını bekleyen birçok şarkı daha var. Acelem yok, parlayacakları anı beklediklerini biliyorum. Yeni albüm haberini “Bu ana ancak Ortaçgil yakışır!” diyerek en sevdiğim şarkılarından birine uzandığım zaman almayı ise, hayatın bana yaptığı bir güzellik olarak yorumluyorum. Albümün 3. şarkısı Göründüğü Gibi‘den cebimdeki koleksiyona eklediğim bir sözle kapatıyorum yazıyı, hepimize gelsin: “Gülüşünü bozma, hep seninle kalsın. İşler zor bilirim ama sen yaparsın” Ya sizin hayatınızın şu anki şarkısı ne, iç sesiniz size hangi sözleri hatırlatıyor bu aralar? Yorumlarda görmeyi çok isterim. 

Bitirirken de ufak bir notum var: Nilay Örnek’le “Nasıl Olunur?” podcast serisinin 156. bölümüne Bülent Ortaçgil konuk oldu. 50 Buçuk albümünün yaratım sürecinden, Ortaçgil’in gençlik anılarına kadar pek çok konunun konuşulduğu söyleşiyi yukarıdan dinleyebilirsiniz.

Kapak Fotoğrafı: artigercek.com

İlginizi çekebilir: Melo Magger’dan Türkiye’nin Caz Sanatçıları