Kış Dalgalarında Cabo da Roca: Avrupa’nın En Batı Noktasına Doğru

Planlama yaparken Cabo da Roca’nın rota üzerine eklenebileceğini fark ettiğim anki heyecanım hâlâ çok taze. Kızlara bu fikri açtığımda onların da hemen “tamam” demesiyle birlikte ulaşımından gün planına kadar her detayı düşünmeye başladım.

Sonradan fark ettim ki aslında dalgaları en hırçın halleriyle göreceğimiz bir zamana denk gelmişiz. Seyahat yaklaştıkça sürekli hava durumunu kontrol etmek beni biraz germişti. Sonuçta okyanus kenarında fırtınaya yakalanmak ya da kendimizi tehlikeye atmak istemiyordum. Aylar öncesinden bu planı yapmış olmamıza rağmen, otobüsten indiğimiz ana kadar her şeyin gerçekten gerçekleşeceğine dair umudum giderek azalıyordu. Gitmeden bir gün önce yaptığımız ani plan değişikliğiyle günü öne aldık ve sonunda…

O manzaranın tam ortasında durduğumda hissettiklerimi kelimelere dökmek gerçekten zor. Rüzgâr, dalgaların sesi ve karşımda uzanan o sonsuzluk hissi… O kadar belirsizliğin içinde her şeyin bu kadar yerine oturması neredeyse mucize gibiydi. 

Cabo da Roca’ya Gitmeden Önce

İnanması zor ama belediyenin toplu taşımasıyla Avrupa’nın en batı noktasına ulaşmak mümkün. Lizbon’dan Cabo da Roca’ya ulaşım düşündüğümden çok daha kolaydı. Rossio Tren İstasyonu’ndan Sintra yönüne giden trenler genellikle 15–30 dakikada bir kalkıyor. Ancak sefer saatleri kış ve yaz dönemlerinde değişebildiği için istasyondan kontrol etmekte fayda var. Bizim planımız da hava durumuna bağlı olduğu için istasyondan gidip saatleri kontrol ettik. Tren yolculuğu yaklaşık 40 dakika sürüyor ve bu süre boyunca Lizbon merkezinin dışındaki hayatı, daha kırsal alanları ve yerel mahalleleri izleme şansı buluyorsunuz.

Burada dikkat edilmesi gereken önemli bir detay var: Sintra merkezde değil, bir önceki durak olan Portela de Sintra’da iniyorsunuz. Oradan kalkan 1624 numaralı otobüsle, Cabo da Roca’ya rahatlıkla ulaşabilirsiniz. Yol uzadıkça “Acaba yanlış mı geldik?” diye düşünebilirsiniz ama bu düşünceyi bir kenara bırakın. Çünkü otobüs, küçük kasabaların içinden ve doğanın eşlik ettiği manzaralarla ilerliyor. Dönüşte de aynı duraktan binip geri dönebilirsiniz. Biz dönüş yolunda Sintra’nın old town kısmına da uğramayı tercih ettik.

Cabo da Roca

Cabo da Roca, Portekiz ana karasının ve aynı zamanda Avrupa kıtasının en batı noktası olarak kabul ediliyor. Yüzyıllar boyunca burası insanlar için yalnızca coğrafi bir sınır değil, bilinen dünyanın bittiği yer olmuş. Hatta Romalılar burayı Promontorium Magnum  yani “Büyük Uçurum” olarak adlandırmış. Bu isim bile, Cabo da Roca’nın tarih boyunca ne kadar etkileyici bir nokta olarak görüldüğünü anlatmaya yetiyor.

Özellikle Keşifler Çağı’nda Portekizli denizciler için burası, bilinmeyene açılan bir kapı gibiydi. Haritaların bittiği, denizin başladığı bu noktada Atlantik Okyanusu’na bakarken insan ister istemez zamanın dışında hissediyor. Deniz seviyesinden yaklaşık 140 metre yükseklikteki bu uçurumlar, okyanusun gücünü tüm açıklığıyla hissettiriyor. Doğa burada sakin değil; sert, kararlı ve sınır tanımıyor.

Cabo da Roca’nın simgelerinden biri, üzerinde Portekizli şair Luís de Camões’un şu dizelerinin yer aldığı taş anıt: “Onde a terra se acaba e o mar começa.” Kara biter, deniz başlar. Bu cümle, burayı anlatmak için belki de söylenebilecek en doğru söz. Çünkü burada sadece bir manzaraya bakmıyor, aynı zamanda sınır kavramının ne kadar göreceli olduğunu hissediyorsunuz.

Bölgede 18. yüzyıldan beri aktif olan bir deniz feneri bulunuyor. Ancak deniz fenerinin içine girilemiyor; zaten içeriden çok, dışarıdan bakmanın anlamlı olduğu bir yer burası. Yan taraftaki küçük turist bilgilendirme noktasında, isteyenler için buraya gelindiğini belgeleyen sembolik bir sertifika da veriliyor ama Cabo da Roca’nın asıl hatırası, cebinize koyabileceğiniz bir kâğıttan çok daha kalıcı.

Cabo da Roca’nın doğası da en az manzarası kadar dikkat çekici. Buradaki bitki örtüsünün büyük kısmı, sert rüzgâra ve tuzlu okyanus havasına adapte olmuş, yere yakın ve dayanıklı türlerden oluşuyor. Ancak zamanla yerel halk tarafından yıllar önce yer örtücü olarak ekilen ve istilacı bir bitki türü olan Carpobrotus edulis (Aizoaceae familyasından, sürünücü ve yayılıcı bir bitki) bölgenin büyük bir kısmını kaplamış. Uçurum kenarlarında yer alan çitler güvenlik ve doğal yaşamın korunması için konulmuş, bu yüzden manzara ne kadar cazip görünürse görünsün çitlerin diğer tarafına geçmemek çok önemli.

Unutmadan söyleyeyim, Cabo da Roca’nın rüzgârı basit bir esinti değil. Atlantik kıyısında olduğu için hava neredeyse sürekli hareket hâlinde; yılın büyük bölümünde rüzgâr ortalama 16–20 km/s civarında, kış aylarında ise zaman zaman 25–30 km/s’ye kadar çıkabiliyor. Bu yüzden hava güneşli görünse bile rüzgâr oldukça sert hissediliyor; uçurum kenarında dengenize dikkat etmek ve mutlaka rüzgârı kesen bir üst almak iyi bir fikir.

Aralık ayında Portekiz’e gitmek, kabul edelim, biraz çılgınca bir fikir gibi duruyor. Hava belirsiz, rüzgâr sert ve planlar sürekli değişmeye açık. Ama tam da bu yüzden yaşanan her güzel an daha anlamlı oluyor. Cabo da Roca’da istemeden gün batımına denk gelmemiz de bunun en güzel kanıtıydı.

Cabo da Roca’dan ayrılırken geriye dönüp son bir kez daha baktım. Hayatta bazı şeyleri yaparken zorluk çıkıyorsa, belki de o şeyin sonunda bizi daha güzel bir sonuç bekliyordur. Ben buna inanıyorum. Benim için bu yolculuk, içimde denizi her gördüğünde sanki ilk defa görmüş gibi mutlu olan o küçük kıza okyanusu da gösterebilmekti. Ve tüm belirsizliklere rağmen “Evet, biz bunu başardık” diyebilmekti. Cabo da Roca, tam olarak böyle bir yer.

Kapak Fotoğrafı: İlyada

İlginizi çekebilir: Story Studio’dan Lizbon Rehberi