Filmekimi Günlüğü: Let The Sunshine In/ Un Beau Soleil Intérieur- İçimdeki Güneş

Isabelle çok yabancı değil bizlere. Onun yaşadığı hayal kırıklıkları, aşkı bulmak uğruna yaşadığı hüsranlar tam da günümüz kadınlarının bir yansıması değil mi? Bir zamanlar sizdiniz belki Isabelle, belki hafta sonu kahve içerken size en son flörtünde yaşadığı hüsranlarını anlatan arkadaşınız Isabelle. Aşkı arıyor gibi görünse de aradığı sadece aşk değil Isabelle’in, vazgeçilmez olmak derdi aşkla beraber. Bir adam onsuz nefes alamasın, onsuz bir saniye geçiremesin, koşup koşup kendine kaçsın istiyor. Aşkı aradığı bu dikenli yolda bencil erkekler, buhranlı erkekler, aklı kırk karış havada erkekler, hayatın tozunu yutmuş deneyimli erkekler çıkıyor Isabelle’in karşısına. Hepsi önce onu göklere çıkarıyor, sonra o çıkardıkları gökyüzünden pat diye yapıştırıyorlar asfalta. Yoruluyor ama yılmıyor Isabelle. Umut ediyor, falcılardan umut dileniyor…

Juliette Binoche’u tüm zarafetiyle izletiyor bize yönetmen Claire Denis. Dramatik anlatımlarına alışkın olduğumuz Claire Denis, bu kez mizahı bir adım öne çıkarıyor anlatımında. Film boyunca çoğunlukla da kotarıyor bu durumu. Çoğunlukla diyorum çünkü filmin süresiyle ilgili minik bir sıkıntı var sanki. Filmin sonuna kadar tutamıyor sizi dört gözle ekranda film, bir noktadan kopuyor insan Isabelle’in hikayesinden. Bir noktadan sonra insanı birazcık üzse de genel olarak iyi bir film Let the Sunshine In. İçerisinde biz Türk izleyicilere de minik bir sürprizi var ayrıca.