'Glimmer'(Işıltı): Tetikleyicilerin (Trigger) Antidote'u ile Tanışın

Sinir sistemimizi sakin ya da güvende hissetmek üzere harekete geçiren küçük anlara ‘glimmers’ deniyor. “The Polyvagal Theory in Therapy” kitabını yazarı, sosyal hizmet uzmanı Deb Dana’ya atfedilen bu terim, güneş ışığınızın perdenizin kenarında sızıp duvarda ufak bir gökkuşağı oluşturması, bir yabancının samimi gülümsemesini yakalamak ya da kedinize dokunup tüylerinin yumuşaklığını hissetmek gibi ufak anları anlatıyor. Deb Dana ‘glimmers’ı şöyle açıklıyor: “Harika, büyük, kapsamlı neşe, güvenlik veya bağlantı deneyimlerinden bahsetmiyoruz. Bunlar sistemimizi çok yumuşak bir şekilde şekillendirmeye başlayan mikro anlardır.” 

Bu ufak anları fark etmenin herkese ama özellikle travma sahibi olanlara iyi geldiğini deneyimleyen Dana, glimmers’ın toksik pozitiflik anlamına gelmediğinin de altına çiziyor: “Bu pratiğe dair sevdiğim şey, travmadan kurtulanlarla çalışmanın onların acılarına çok saygılı olması. ‘Glimmers’ onların biyolojilerinin travmayı, krizi veya süregelen acıyı göz ardı etmezken ayın zamanda mikro iyilik anlarını da fark edebilecek, mükemmel bir şekilde tasarlandığının farkına varmalarını sağlıyor.” Bu bakımdan ‘glimmers’ dualiteye izin veriyor ve kötü hislerle ufacık da olsa iyi hislerin birlikte var olabileceği fikrine dayanıyor.

Kapak Fotoğrafı: unsplash.com/@amenabarladrondeguevara

İlginizi çekebilir: Yogi Magger’dan Theraphy Speak