NARM: Gelişimsel Travmayı İyileştirme Odaklı Bir Model

Bireysel ve grup alanlarda insan ile çalışan biri olarak, insana dair her şey ilgimi çekiyor. Özellikle son yıllarda adlarını daha sık duyduğumuz beden temelli yaklaşımlar radarımda. Bu yaklaşımlardan biri NARM, nam-ı diğer Nöro-Duygusal İlişkisel Model. Okudukça merak ettiğim, hakkında daha fazla şey öğrenmek için heyecanlandığım NARM modelini araştırırken, ülkemizde sunulan kapsamlı bir eğitimine de denk geldim. Hem modelin kendisinden hem de ilgilenenler için eğitimden bahsetmek istedim…

NARM; Dr. Laurence Heller tarafından, gelişimsel travmayı iyileştirme yolunda ortaya konan bir model. Heller, bu modelden ilk olarak “Gelişimsel Travmanın İyileştirilmesi” adlı kitabında bahsediyor. NARM, hem beden temelli bir yaklaşım; hem de geçmişi ve şimdiki an farkındalığını harmanlayarak çalışan bir model. Özellikle ‘olumsuz çocukluk olayları’ olarak bilinen stresli çocukluk deneyimleri ve bunları uzun vadeli sonuçlarıyla çalışıyor. En temelde; erken çocukluk dönemlerimizde biz farkında olmadan kaybettiğimiz temasların ve deneyimlediğimiz kopuklukların, bugünümüzü ve hatta bugünümüz üzerinde etkisi olan ilişkilerimizi, duygularımızı, kimliğimizi, fizyolojimizi etkilediğini söylüyor. İşte tam olarak bu deneyimler üzerinde çalışarak NARM, ilişkisel ve bağlanma travmalarına odaklanıyor.









