Okul Tıraşı: Korku Atmosferinde Eğitim
Sonbahar film festivalleri tüm hızıyla devam ediyor. Geçtiğimiz haftalarda 9. Boğaziçi Film Festivali kapsamında, Berlin’den ödülle dönen daha sonra da 58. Altın Portakal’da en iyi film ödülünü alan Ferit Karahan imzalı Okul Tıraşı’nı izledim. 90’lı yıllarda Ağrı’da bir yatılı okulda okuyan yönetmen Ferit Karahan, kendi çocukluk yaşamından yola çıkarak Gülistan Acet’le kaleme almış Okul Tıraşı’nı.
Okul Tıraşı; baskı, itaat, çıkar ilişkileri, gizem ve zorbalığın hâkim olduğu bir yatılı okulda, 11 yaşındaki Yusuf’un hasta arkadaşına yardım etmek için tüm zorluklara karşı verdiği mücadelenin öyküsü… Karanlık ve kasvetli atmosferiyle kurumsal bir yapıdaki rejimin çatlaklıklarını gözler önüne seren film, gerçek bir politik eleştiri sunuyor ve doğru yanlış, gerçek yalan nedir, suçlu masum, güçlü zayıf kimdir sorularına yanıt arıyor. Yusuf ve Memo’nun zorlu kış şartları altında tezat oluşturan sıcak arkadaşlık hikâyesi ise bu eleştirinin arka perdesindeki tek umut verici şey. Duygusal tonu ve yer yer içinde barındırdığı kara komediyle de seyirciyi elinde tutuyor Okul Tıraşı. İçinde bulunulan durumun zorluklarının komediyle birleşmiş olması filmi acı bir yaşanmışlık deneyimden uzaklaştırırken, yalın ve bu kadar gerçekçi bir anlatım, müziksiz bir seyirle izleyici içine almayı başarıyor.
