Konserin konuğu Eric Whitacre, popülerliğini güzel şarkılarının yanı sıra gerçekleştirdiği inovatif sanal koro projesine borçlu bir besteci. 2009 yılında başlattığı sanal korolarından sonuncusunda 101 ülkeden 8.409 video ile 5.905 koroist yer almış. Pek etkileyici bir proje ve katılım açıkçası. Whitacre’nin eserlerini seslendiren Rezonans ise 2010 yılında kurulmuş tecrübeli koristlerden oluşan bir ekip, uzun zamandır yaptıkları güzel işleri duyuyorum ancak ilk defa dinleme fırsatım oldu. Rezonans, 2013 sezonundan itibaren belli bir besteciye odaklanan daha geniş proje kadroları oluşturmaya başladığında Amerikalı ünlü besteci Eric Whitacre ilk projenin belirlenen ismi olmuş. Uzun süredir çalıştıkları şarkıları 70 kişilik kadro ile sergilediler.

Zorlu Center sahnesinde aslında pop yıldızı olmak istediğini itiraf eden yakışıklı koro şefi (neden olmasın?) karizması, sahnedeki doğallığı ve hatta koroyu yönetirken dayanamayıp dans etmesi ile seyirciyi kendisine hayran etti. Her şarkının hikayesini, ne hissederek yazdığını anlatması ile de şarkılarını ilk kez dinleyen herkesle şarkılar arasında hızlı bir bağ oluştu. Konserde Leonardo Da Vinci’nin uçma hayallerini konu alan “Leonardo Dreams of His Flying Machine”, Depeche Mode’un muhteşem şarkısı “Enjoy The Silence” ve şair Octavio Paz’ın şiirlerinden olan besteleri başka diyarlara taşıdı. Divane Aşık Gibi ile de bizi kendi diyarlarımızdan melodilerle şaşırtmayı ihmal etmediler.