Sayu.go ile İllüstrasyon Üzerine: Eğlenceli Bir Sohbet

Merhabalar, ben Sarenur Türk Koçak. Bursa, İnegöl’de doğdum. Esnaf bir baba ve ev hanımı bir annenin ortanca çocuğuyum. Hayatlarının her anında çalışmış, hala bir şeyler üretmeye çalışan bir anne babayla büyüdüm. Şu an bu kadar üretme çabamın temelinde de sanırım bu var. Selçuk Üniversitesi ve Politechnika Lubelska University’de mimarlık eğitimini tamamladım.

Polonya’daki üniversiteye Erasmus değişim programıyla gittim ve bu sayede farklı bir ülkede eğitim alma şansı elde ettim. Yurtdışındaki eğitim farklılıkları, tasarım yaklaşımları ve mesleğin dünyadaki durumunu birebir gözlemlemek benim için harika bir deneyimdi.  Bu program sayesinde bir çok Avrupa ülkesine seyahat imkanım oldu ve seyhat ederken de farklı ülkelerin mimari etkilerini de birebir gözlemlemiş oldum.

Neden mimarlık? Yani hepimiz biliyoruz ki meslek seçimi hayatımızın en önemli kararlarından biri. Bu kararı nasıl aldın, neler etkili oldu? 

Meslek seçimi dediğin gibi çok önemli. Mimarlığa ilgimin küçük yaşta başladığını söyleyebilirim. Çok sevdiğim bir yakınımız mimardı ve şantiyeyle ilgili anılarını anlatırken hayranlıkla dinlerdim. O zamanlar bu duyduklarımdan sanırım şantiye kısmı dikkatimi çekerdi, kendimi baretle şantiyelerde gezerken hayal ederdim. 🙂

İşin içine girip eğitim aldıkça ve mesleğin farklı alanlarını tecrübe ettikçe kendimi işin tasarım kısmına daha yakın hissettim. Mimar olmamın, hayatta ilgi duyduğum her şeyle daha sıkı bağ kurmamda çok etkili olduğunu düşünüyorum. Çünkü sürekli yeni bir alana, yeni bir uğraşa başlama isteği var bende. Konfor alanında kalmayı, durağan kalmayı sevmiyorum. 

Mezun olduktan sonra profesyonel olarak neler yaptın? 

Mezun olduktan sonra bir kamu kuruluşunda mimar olarak görev aldım ve kendi yolumu çizmek için yaklaşık 1.5 sene sonra istifa ettim. 2015 yılında aynı zamanda meslektaşım olan eşimle beraber Sa-Yu Architects’i kurduk ve o süreçten itibaren çok sayıda restorasyon, mimari ve iç mimari projelere imza attık. Halen hem Türkiye’de hem de yurt dışında projelerimiz devam ediyor. Özellikle son dönemde kinetik mimari alanında çalışmalar yapıyoruz. Gelişim bence insanın ömrü boyunca devam eden bir süreç, hayallerimin henüz çok başındayım.

Sosyal medya hesabın @sayu.go harika bir sayfa. Ben takip etmeye bayılıyorum. Peki hesabın nasıl meydana geldi? 

Projelerden kalan zamanlarımda zihnimi rahatlatmak amacıyla başladığım çizimler şuan bambaşka bir yolculuğa dönüştü. Soluklanmak istediğimde bu çizimlerle dinlendim. Sayu.go eşimle ikimizden bir parçayı simgeliyor aslında. Sare ve Yusuf’un kısaltması ve yanında bizi tanımlayan bir kelime, “Go!” İkimizde gezmeyi, ilerlemeyi ve en önemlisi yolda olmayı çok seviyoruz. Başlarda ikimizi anlatan, bizden hikayeler anlatan çizimler daha ağırlıklıydı. Zamanla farklı içerikler, hikayelerde üretmeye başladım.

Eminim illüstrasyon sevenler sosyal medyadaki sayfanı çok severek takip edeceklerdir. Sayu.go hesabını henüz keşfetmemiş ve yeni yeni takip etmeyi düşünenler için neler söylersin? 

Çizimlerde herkesin kendisinden bir parça bulacağını düşünüyorum. Sosyal medya hesabımda, fotoğraflara hikayeler iliştirip, karakterler çizerek yansıttım ilk olarak kendimi. İnsanlara o fotoğraflara bakınca benim ne gördüğümü anlattım bir nevi. Mimarlığın bana kazandırdığı bakış açısının, perspektif algının illüstrasyona aktarılmış hali bu çizimler. Sürekli yeni stiller denemeye çalışıyorum ve içimden gelenleri, gözlemlediklerimi aktarmaya çalışıyorum.

Mimarlıkta her proje yeni bir bakış açısı gerektirir, yeni sayfalar açmak, yeni bir heyecan. Bu Sayu.go’ya çok yansıyor. Aslında renkleri, bütünlük olarak benzer stili devam ettirsem de aynı brush’ları, aynı teknikleri uzun süre kullanamıyorum. Küçük küçük sürekli evriliyor çizimler. Sanırım çabuk sıkılıyorum. 🙂 Ama sayfam tamamen beni yansıtıyor, olduğum gibi!

Yeni yerler görmeyi, seyahat etmeyi çok seviyorum. Bu yurt dışında bir ülke de olsa, memleketimizden bir şehir, sıcacık bir köy ya da ruhu olan minik bir mekan da olsa aynı ilgiyle keşfetmek istiyorum. Çevremde gördüğüm, yaşadığım her şey çizimlere konu olabiliyor. Bu gözlemleri, mimarlıktan gelen perspektif ve kompozisyon bilgisiyle illüstrasyonlarıma aktarmaya çalışıyorum.

Hepimiz zor bir dönemden geçtik; hem sağlık hem de ekonomik olarak. Yani tüm meslekler bir şekilde pandemiden ağır etkilendi diyebilirim. Sen bu süreci nasıl geçirdin? Dijital dünyaya yöneldin mi?

Pandemi süreci izolasyon bakımından beni hiç zorlamadı. Çünkü ev halini ve kendi kendine zaman geçirmeyi zaten çok seven biriyim. Ben üreterek kendimi ifade ediyorum sanırım. Hatta bu süreç daha çok ürettiğim ve yeni planlar devreye soktuğum bir dönem oldu.

Pandemi öncesi dönemde markalarla yaptığım çalışmalar bu süreçte dijital dünyaya yönelimden dolayı daha aktif bir hal aldı. Yaptığım iş birlikleri sayesinde L’oreal, Tadım, Openhaus, Suchkin, Wuufbox gibi kurumsal firmalar ile çalışma fırsatı buldum. İlk logomu tasarladım. Kendi adıma üretken ve faydalı bir dönem geçirdim diyebilirim.

Son olarak düşündüğün, halihazırda üzerinde çalıştığın proje ya da planın var mı? Varsa bizimle paylaşmak ister misin?

Önümüzdeki süreçte bana çok heyecan veren ve sabırsızlandığım bir projeyi daha hayata geçirme aşamasındayım şu anda. Kız kardeşim bir pediatri asistanı. İçerik olarak sağlık, tasarım ve mimari konularına odaklı bir platform hazırlığındayız. İçerikleri aktarmanın ilgi çekici yönlerine de odaklandığımız için illüstrasyonlardan bolca yararlanacağız.

Çok teşekkürler!

Sare ile yapmış olduğumuz röportajı umarım keyifle okursunuz, biz röportaj sürecinde çok eğlendik. Ayrıca theMagger için özel olarak çizdiği illüstrasyona bayıldım. Bizim için çok değerli bir hediye oldu. Teşekkür ediyoruz…

Kapak fotoğrafı: Sarenur Türk Koçak

İlginizi çekebilir: Nisa Köşnek’ten The New Yorker