Sick of Myself: Narsizmin Doruklarında Bir Norveç Filmi

Hem elit kitleye bir eleştiri getiriyor film, hem de biraz daha bireysel tandansta ele alıyor meselesini. Bunları yaparken seyircisini güldürmekten geri kalmaması da hoşuma gitti. İstese full karanlık bir tonda, boğucu bir anlatı oluşturabilir, iyi bir iş de ortaya çıkarabilirdi tabiin ama bu haliyle trajikomik anlara olan yaklaşımı çok orijinal. Özellikle bir sevişme sahnesi sekansı var ki, kahkaha attırıyor. Günümüzde insanların sahici dostluklar kurmak konusunda çok zorlandığını, herkesin birbiriyle günü geçirdiği gerçeğini göz ardı etmek mümkün değil. İyi bir dinleyici olarak nitelendirilebilecek insanları bulmak çok zor. Bu kişileri bulamadığımız gibi, bir de her anlatılanı “Benim de başıma şu gelmişti” minvalinde ele alıp konuyu kendisine bağlayan insanlar hepinizin malumu…

Editör Notu: Yazının buradan sonraki bölümü spoiler içermektedir. Dilerseniz filmi izledikten sonra geri dönebilirsiniz.

Tabii ki de Sick of Myself bu mevzunun uçlarda yaşandığı anlarda geziniyor. İlgi çekmek için ilaçları leblebi gibi atıp, saçlarını döküp, kan kusup, ayakta duramayacak hale gelen Signe hepimizi hırpaladı evet. Ama sevgilisi Thomas’ın da kendisinden geri kalan bir tarafı olmadığını düşünüyorum. Sevgilisi pert şekilde hastanede yatarken ona “Al okursun” diyerek kendisinin kapak olduğu dergiyi vermesi, iki narsistin birbirini törpüleye törpüleye yok etmesi çok acayip. Sonlara doğru da Signe’nin görsel anlamda estetik kabul edilebilecek, ama yine de farklı olduğunu açık şekilde belli ediyor olan yara izleriyle beraber modellik kariyerine soyunması, fakat çok geçmeden işin başka bir seviyeye evrilmesi ve farkındalık odaklı markanın bir anda tüm ikiyüzlülüğü ile bize felaket bir final hazırlaması… İzlemesi zor, iç gıcıklayıcı ama yine de iyi film…

Kapak Fotoğrafı: Mubi

İlginizi çekebilir: Eralp Alper’den Leila’s Brothers