Sinemada Neden Patlamış Mısır Yeriz?: Tarihsel Bir İnceleme

Birçok Asya uygarlığı için pirinç neyse, patlamış mısır da Kuzey Amerika’ya yerleşenler ve yerliler için o anlama geliyordu. Hatta patlamış mısır çorbası Yerli Amerikalılar için yaygın olarak tüketilen bir yemekti. Bir kesim Amerikalı da patlamış mısırı mısır gevreği gibi kullanarak üzerine süt döküp tüketiyordu.

Patlamış Mısır ve Sinema İlişkisi

1885’te Charles Cretors’ın büyük ölçekli mısır patlatma makinelerini icadıyla patlamış mısır, sokak satıcılarının halka sattığı yeni bir atıştırmalık oldu. Özellikle sirklerde ve halka açık toplu etkinliklerde sokak satıcılarının en temel ve en popüler ürünlerinden biri haline geldi. Ancak patlamış mısırın sinema ve tiyatrolarda popüler hale gelmesi yıllar aldı.

İlk sinema gösterilerindeki filmler sessiz filmlerdi. Bu filmlerde altyazılar ve abartılı jest-mimikleri ön plandaydı. Sessiz filmler okumayı bilecek kadar eğitimli olan ayrıcalıklı üst kesime hitap ediyordu. Bu nedenle de ucuz sokak atıştırmalığı olarak tanınınan patlamış mısırın sinemalarda yer almasına izin verilmiyordu. Genellikle şekerli, daha lüks olarak nitelendiren ürünler sinema salonlarında seçkin kesime satılıyordu.

Geniş ölçekli mısır patlatma makinelerinin icadından 44 yıl sonra ABD’de başlayıp tüm dünyayı etkisi altına alan Büyük Buhran ile dünya ekonomisi büyük ölçüde hasar aldı, toparlanması yıllar sürdü. Buhranın etkisi 1930’lar boyu devam etti. O yıllarda işsizlik tavan yaptı, her sektör ekonomik olarak çok büyük mücadeleler verdi. Sinema sektörü de bu sektörler arasındaydı. Pek çoğu iflas etti, kapandı. On yıllık buhranın ardından ayakta kalmayı başarabilenler ise seyircileri tekrardan sinemaya çekmek ve gelirlerini arttırmak için yeni politikalar geliştirmek durumundaydı. Halk zaten ekonomik olarak büyük sıkıntılar çekmişti. Sinema gibi lüks kategorisine girecek aktivitelere ayrı bir bütçe ayıramazdı. Bu yüzden sinema salonlarına yeni bir reklam politikası olarak halkın ulaşabildiği atıştırmalıklar getirilmeye başlandı. Bu atıştırmalıkların başında da patlamış mısır vardı.

Bir yandan da Japonlar İkinci Dünya Savaşı sırasında Filipinler’i ele geçirip Hawaii’ye saldırdığında, Amerika’nın iki önde gelen şeker tedarikçisi adaları işgal altında olduğundan Amerika Birleşik Devletleri’nde şeker tedariği oldukça düştü. Şekerin kıtlığı fiyatların artışını beraberinde getirdi. Halihazırda ekonomik sıkıntılar yaşayan sinema salonları şekeri yüksek fiyattan tedarik edemedi, halk da yüksek fiyatlı ürünleri karşılayamaz durumdaydı. Sinema salonlarının gözde atıştırmalığı olan şekerli atıştırmalıklar hem sinema salonları hem de müşterileri için büyük ölçüde ulaşılamaz hale gelince, patlamış mısırın sinemalardaki yeri arttı ve artık sadece yerel halkın değil, üst kesimin de tükettiği bir atıştırmalık haline geldi.

Belli bir süre zarfında alışkanlıklar evrildi, sinema kültüründe şekerli atıştırmalıklar yerini tamamıyla patlamış mısıra bıraktı. Patlamış mısır da yıllar içinde maliyet ve lezzet açısından rakiplerinin önünde yer alarak sinemanın temel atıştırmalığı olarak akıllara kazındı. Hatta sadece sinema salonlarıyla değil, film algısıyla direk olarak bağdaştırılır hale geldi. Zamanla film izleme alışkanlıklarımız değişse de filmin yanında tükettiğimiz atıştırmalık hiç değişmedi.

Bu kadar film ve patlamış mısırdan bahsetmişken mısırlarınızı patlattıysanız buraya bir film önerisi bırakıyorum. İyi seyirler!

Kapak fotoğrafı: Unsplash / Corina Rainer

İlginizi çekebilir: SineMagger’dan Film Önerileri