TRUEBLOOD: Amerika’nın Garaj Çocukları Geri Döndü

Bu çocuklar müziğin içine doğmuşlar. Amerika’nın bize yıllardır filmlerinde ve dizilerinde anlattığı garajında rock yapan çocuklar tam olarak onlar, Trueblood’lar. Annelerinin TikTok hesabında grubun eski videoları var. Henüz birkaç yıldır yürüyüp konuşan çocuklar, bateriyi de gitarı da benim şu an sahip olduğum motor becerilere nazaran çok çok çok daha iyi çalıyorlar.

Cameron, tabir-i caiz ise henüz altında bebek bezi varken bile davul çalıyordu. Ayrıca School of Rock filminin Broadway müzikali versiyonunda rol aldı. Kardeşi Dylan da on altı aylık turun yarısına katılarak, birlikte 50’den fazla şehirde şova çıktılar. Küçük kardeşler Ethan ve Mason ise düzinelerce şov izleyip evde pratiklerini yaptılar. Trueblood ailesi 2020 yılında dedelerini kaybetti. Bu yas, onların müzik yaratma aşklarını hızlandırdı. Westchester’da Battle of Bands’e de katıldılar. Sevenlerine büyük ve heyecanlı bir final izlettiler. Spotify’da 4 şarkıları var: Never Let You Down, Morning Shades ve Enemy kendi şarkıları. Bir de çok sevilen Careless Whisper cover’ları yer alıyor.

Never Let You Down ve Morning Shades Cameron ve Mason tarafından bestelenirken Enemy’de ise besteci olarak Mason’ın yerine bu sefer Dylan’ı görüyoruz. Yaşları itibarıyla onları henüz büyük sahnelerde izleyemiyoruz. Ama sosyal medyalarını çok aktif kullanıyorlar ve KXSC Radio iş birliği ile band house dedikleri, evin arka bahçesinde konser veriyorlar.

Trueblood Etkisi

TikTok’ta 3,3 milyon takipçileri var. Paramore’dan Hard Times ve Coldplay’den Adventure of a Lifetime coverları sırasıyla 44,4 milyon ve 53,1 milyon izlenmiş. Kişisel favorilerim arasında Goo Goo Dolls’un Iris cover’ı, The Fray’in How to Save a Life’ı, Careless Whishper’ın ise ROCK VERSION’u… ya da boş verin. Çünkü hepsi favorim.

Yorumlar o kadar güzel ki! Birkaçını buraya da bırakmak istiyorum: “+Who’s your favorite band? – Just some middle schoolers on tiktok”, “KIDS ARE BEING COOLD AGAIN”, ”Guys, our generation still has potential”, “This so american movie like”.

Başka Bir Evrende: Garaj Kültürü ve TRUEBLOOD

TRUEBLOOD’ı sosyal medya platformlarında izlerken insanın aklında istemsizce tanıdık bir sahne canlanıyor: Bir grup genç, küçük bir kasabada, bir garajın içinde kendi müziklerini yapıyor. Amerika’nın onlarca yıldır filmlerle, dizilerle (Wayne’s World, The Rocker, Tenacious D in: The Pick of Destiny, Barbie’nin Günlüğü…) dünyaya servis ettiği o garaj kültürü, TRUEBLOOD ile yeniden ete kemiğe bürünüyor. Artık bu garaj rüyası, gerçekte birçok Amerikalı için bile bir nostalji unsuruyken TRUEBLOOD garaj efsanesini yeniden gözler önüne seriyor.

Belki de bu yüzden, grubun videolarının altında hem Amerikalılar’dan hem de Türkler’den gelen yorumlar aynı duyguyu taşıyor. “Başka bir evrende garajımda rock grubu kuruyorum.” Bizden giden yorumlarda bu cümleye sadece “Amerika’da doğmuşum” eklendiğini görüyoruz. TRUEBLOOD, sadece müzik yapan çocukları değil; bir kuşağın paylaşılmış hayalini, özgürlük ve yaratıcılık arzusunu temsil ediyor. Belki rock türüyle biraz da isyanı… -Çünkü bilirsiniz, rock birliktelik içinde bir isyandır. Tekil hayatlar da bir gün devrim yapar ya, o misal.- Okul, iş ve sorumluluklar dışında sadece müzik ve hayaller var.

Çocukları fangirl’leri olacak kadar stalkladım. Videolarına gelen yorumları inceledim. Ailelerinin onlarla ne kadar gurur duyduğuna dair gelen yorumu okuduğumda ise onları tanıtmak üzere olan yazdığım yazının seyri değişti ve bu alt başlık ortaya çıktı.

TRUEBLOOD kardeşlerin bu kadar iyi olmasının en büyük sebebi, ailelerinin verdiği sonsuz destek. Bu destek siz yaparsınız söyleminden çok daha fazlası. Daha 18 yaşında bile olmayan dört erkek çocuğunun bu kadar disipline bir halde yeni cover’lar ve kendi şarkıları üzerinde çalışması, ailelerinin çocuklarının üzerindeki özeni gösteriyor. 

Bu aynı zamanda yeteneği keşfetmekle de alakalı. Bir çocuğa oynasın diye eline oyuncak bir org verebilirsiniz. Köyünüzün en popüler düğün şarkılarından biri olan Bir Sarı Yılan Sarıladı Beni’yi de öğretebilirsiniz. Ama çocuğunuzun yeteneği olup olmadığını anlamayabilirsiniz. Belki ben Fazıl Say olacaktım. Belki bateri çalma yeteneğim vardı. Bilemiyoruz işte. -Ya da zerre yeteneğimin olmadığını da anlamış olabilirler-

Buradaki eleştirim sadece kendi ailem özelinde değil. Çok uzak coğrafyalara gitmeme de gerek yok bunun için. Kendi yaşadığım coğrafyanın aile yapısını biliyorum. Çocukla ilgilenmek, çocuğu belli bir yaşa getirmek için onun ihtiyaçlarını karşılamaktan ibaret -olmamalı-. 

Yapay zekâ çağına giriş yapmış bulunuyoruz. Bir yandan da ofislerde plaza insanı olmayı güzelliyoruz. Bir kısmımız da köylere kaçıyor. Tüm hayat telaşı içerisinde yeteneğimiz ne bilmeden bir meslek sahibi olmaya çalışıyoruz. Seçimlerimizi yeteneklerimize göre yaptığımızı zannediyor, çoğu zaman pişman oluyoruz. Yeteneğimiz mesleğimiz olmasa dahi, onu hayatımızda en büyük zevk aldığımız hobimiz haline getiremiyoruz. Çünkü ne konuda yeteneğimiz var ve ne derece bundan zevk alıyoruz, bilmiyoruz. Genellikle bunun için çocukken farklı alanlar açılması lazım. Ama evet, fırsatlar ve koşullar diyeceksiniz ki çok haklısınız. O bambaşka bir yazının konusu.

Onları dinlerken ve izlerken keyif almanın ötesinde, sorguladığım çok şey oldu. Yeteneklerini keşfetme olanağı sunulmuş ve desteklenmiş çocukları daha çok görmek dileğiyle…

Kapak Fotoğrafı: TRUEBLOOD

İlginizi çekebilir: Lal Ece Ersoy’dan Big6