Vortex: Unutmaya ve Unutulmaya Dair Bir Film
Gaspar Noe’nin 2021 yılında çektiği, pandemi dönemindeki iç huzursuzluğunun yansımalarından biri olan bu film vizyona girdikten uzun bir süre sonra Mubi Türkiye’de izleyicisi ile buluştu. 140 dakikalık süresinden ötürü hafif şüpheci gözlerle yaklaştığım Vortex, Paris’te bir apartman dairesinde geçiyor. Yaşlı bir çifti odağa alıyoruz. Çiftin durumu mental anlamda pek iyi değil, filmin başrolü demansın kendisi… Kadının durumu bu anlamda baya ileri safhada. Adam da tıngır mıngır denecek durumda ilerliyor. Bu sürüncemeli günlere odaklanan Noe, depresif bir anlatı ile izleyicisini alışık olmadığı bir tarzda boğmayı deniyor.
Kadının eski bir psikiyatrist olduğunu geç olmadan anlıyoruz, demans denen illet ile birkaç haftada o eski halinden eser yok şimdi dedirtecek raddeye ulaşmış. Adam desen aklı bir karış havada ama her şey kontrolündeymiş gibi takılıyor. Bu pek de iyi durumda olmayan çiftle arada bir ilgilenecek biri var mı diye beklerken karşımıza kendine dahi pek bir faydası olmayan bir oğlan çıkıyor. Ailesinin tek çocuğu olan bu kılıksız, kimseye güven vermeyen hal ve tavırlarıyla bizi rahatsız ediyor. Tabii bu oğlan hikayeye dahil olana kadar başka rahatsız olduğumuz şeyler de var, mesela yönetmenin neredeyse ilk 40 dakikayı gerçek zamanlı şekilde tüm sıkıcılığıyla aktarması… Ne kadar gerek vardı bilemiyorum.
