Windfall: Diyaloglarda Gizli Olan Bir Gerilim Filmi

Windfall, milyarder bir çiftin yazlık evlerini soymak isteyen bir hırsızın, ev sahiplerinin küçük bir kaçamak için eve gelmesi sonucu onlara yakalanması ve kendisini ele vermemeleri için ev sahiplerini rehin alması ile başlıyor. 

İlk bakışta konusu gereği çok dikkat çeken bir tarafı olmadığını düşünebilirsiniz. Bu tarzda birçok film de mevcut. Ancak Windfall benzerlerine nazaran bazı yönleriyle beni çok daha fazla etkiledi. İşte tam da filmin bu yönlerini anlatmak için burdayım. Yazının buradan sonrası ufak da olsa spoiler içerebileceğinden filmi izlemeyen değerli okuyucalarım, dilerseniz yazıyı burada kesip önce filmi izleyip sonra tekrar yazıya dönebilirsiniz. Kararı size bırakıyorum. 🙂

Şimdi gelelim filmin detaylarına… Öncelikle dikkat ettiğim ilk özellik, filmde yer alan karakterlerin bir isme sahip olmaması. Az önce de bahsettiğim gibi filmde yalnızca üç karakter var. Bu kişiler; hırsız ve evin sahipleri olan evli çift…

Karakterlerden bahsetmişken dilerseniz öncelikle onları incelemekle başlayalım. Eve giren hırsızı Jason Segel canlandırıyor. Orta yaşlarda, hafifçe iri yapılı olan bu adam karakter yapısı olarak baktığımızda hayattaki adaletsizliklerden dolayı hakkını arayan ve bunun için de aşağı yukarı kendi yaşlarında olan ama kıyas yapıldığında kendisininkinin tam zıttı bir hayata sahip olan başarılı bir CEO’nun yazlık evine giriyor. Böylelikle hem buradan ihtiyacı olacak kadar para almayı hem de bu hayat kendisine ait olsaydı nasıl olurdu diye düşünmeyi hedefliyor…

Hırsızımızı bir kenara bırakıp biraz da ev sahiplerine bakalım. CEO’yu Jesse Plemons ve eşini ise Lily Collins canlandırıyor. Daha ilk sahneden gerek giyimleri gerekse aralarındaki konuşmalardan olsun kendilerinin mutlu, zengin ve bu maddi olanaklardan memnuniyet duyan bir çift olduklarını anlıyoruz. 

Karakterleri böylesine derinlemesine ele almamın en büyük sebebi, filmin asıl olayının bu karakterler üzerinden gitmesi. Yani filmin konusu her ne kadar sürükleyici bir gerilim olarak geçiyor olsa da filmde birkaç sahne hariç öyle büyük bir aksiyon yok. Filmin geneli etkili diyaloglarla, konuşma üzerine ilerliyor ki burada da en büyük faktör yine karakterler…

Filmdeki her bir oyuncunun canlandırdığı karakter için biçilmiş kaftan olduğunu düşünüyorum. Hırsızı canlandıran Jason Segel’in içten içe kötü biri olmaması ama bazı eylemleri yapmak zorunda kalmasındaki çaresizlik ve dünyanın adaletsizliğine karşı olan öfkesi onu ön plana çıkarıyor. CEO olan Jesse Plemons, zengin ve kibirli görüntüsünü her kelimesinde ve hareketinde belli ediyor. Lily Collins ise bir yandan sahip olduğu maddi olanaklardan keyif alırken öte yandan “başka bir yoldan gitsem hayatım nasıl olurdu, en azından benim tercihim olurdu” sorgulamaları arasında sıkışıp kalmış bir kadın olarak karşımıza çıkıyor.

Windfall’da bir diğer dikkatimi çeken şey ise sadelik oldu. Gerek çekimler olsun gerekse ışık kullanımı, filme inanılmaz bir sadelik katmış ve izlenilebilirliğini daha da arttırmış. İzlerken bazı sahnelerin ekran görüntüsünü alıp duvar kağıdı yapasınız geliyor.

Bana kalsa size Windfall ile ilgili daha da çok şey anlatmak isterdim ama spoiler vererek filmin tadını kaçırmak istemiyorum. Bu nedenle izlemeyenlere iyi seyirler diliyor, izleyenler ile de yorumlarda buluşalım diyorum. İzlemek isteyenler için hemen buraya filmin fragmanını bırakıyorum;

Kapak Fotoğrafı: Netflix.com

İlginizi çekebilir: Sine Magger’dan Netflix Film ve Dizi Önerileri